Bir Kadın Bir Erkek

Önce Kadın Fıkrasını Yazıyorum ardından erkek fıkrasını belkide erkek fıkrası kadınların davranışından dolayı oluşmuştur diye düşündüm.

1. Fıkra

Adam ölüm döşeğindeydi. ..  Artık son dakikalarını yaşıyordu…
Hasta yatağında yatarken birden mutfaktan gelen kokuyu duydu, en sevdiği çikolatalı kurabiyelerin kokusu…
Birden gözleri aralandı, kendini ayağa kalkacak kadar güçlü hissetti… Bu şaşılacak bir şeydi, ölmek üzere olan adamı ayağa kaldırmaya kurabiyelerin kokusu yetmişti…
Duvara tutunarak merdivenlere kadar yürüdü… Basamakları ağır ağır inerken sanki mutfağa değil hayata yaklaşıyor gibi heyecanlıydı. . .
Nihayet mutfak kapısına kadar geldi…
İşte masanın üzerindeki tepside onlarca çikolatalı kurabiye, tam karşısında duruyordu…
Son gücüyle masaya yaklaştı, o kurabiyelerden bir tane ağzına atabilse sanki ömrüne ömür katılacaktı… Bir tane almak için elini uzattı…
Ama birden karısı yetişti ve eline vurdu:
“Çek elini bakayım…
Onlar cenaze için…”

2. Fıkra

Adamın biri sabah evden işe giderken ilginç bir cenaze kafilesi fark eder.
En önde yürüyen köpekli bir adam.  Arkasında bir tabut ve onun 10 metre arkasında bir başka tabut.
Bunları takip eden, tek sıra olmuş 200’den fazla adam….
Meraklanır. Kafilenin başındaki köpekli adam hiç kuşku yok ki cenazenin sahibidir.
Yanına yaklaşır ve sorar:
-Beyefendi, bu üzüntülü gününüzde hatırlatmak istemem ama ölenler neyiniz oluyor?
Adam yanıtlar:
-Öndeki karım, arkadaki de kayınvalidem.
-Vah vah, başınız sağ olsun. Nasıl oldu?
-Köpeğim karıma saldırıp öldürmüş. Kayınvalidem de karıma yardıma gelmiş. Köpek onu da öldürmüş
.Adam biraz düşündükten sonra sorar:
-Beyefendi, köpeğinizi ödünç alabilir miyim?
-Sıraya geç!

. Muhammet Emin Kabakuş

1982’de Erzurum’da doğdum. İlkokuldan sonra Gaziler Kur'an Kursuna devam ederek hafız oldum. Erzurum Lisesini bitirdim. Askerlik görevini Kosova Prizren'de tamamladım. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldum. Evliyim. İki çocuk babasıyım. Bir kamu kuruluşunda bilişim alanında çalışmaktayım. İnternet yayıncılığının ülkemizde yeni yeni gelişmeye başladığı dönemde Humakuşu adlı web sayfasını kurdum. Erzurum’un kültür ve sanat hayatını konu alan bu dijital yayıncılığı, aynı adı taşıyan derginin basılıp yayınlanması takip etti. Web yayıncılığının yaygınlaştığını, Erzurum’u konu alan internet sitelerinin çoğaldığını, muhtevalarının benzer ve dar bir çerçevede kaldığını görünce bir başka alana yöneldim. Daha geniş çevrelerce takip edildiğini görmekten mutluluk duyduğum Edibane.com adlı bu internet sitesini kurdum. Sekiz yıldır yayındayım. Nice sekiz yıllarda sizlerle birlikte olmayı diliyorum.

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Ola Nerdeyse Basacaktım

Eskiden köylerde tuvalet olmadığından insanlar tuvalet ihtiyaçlarını gidermek için dışarı giderlermiş. Erzurumlu gece karanlıkta ihtiyacını …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.