Anasayfa | Şiirler | Halûk’un Amentüsü | Tevfik Fikret

Halûk’un Amentüsü | Tevfik Fikret

Halûk’un Âmentüsü

Bir kudret-i külliyye var ulvî ve münezzeh,
Kudsî ve muallâ, ona vicdanla inandım.

Toprak vatanım, nev’-i beşer milletim… İnsan
İnsan olur ancak bunu iz’anla, inandım.

Şeytan da biziz, cin de, ne şeytan ne melek var;
Dünyâ dönecek cennete insanla, inandım.

Fıtratta tekâmül ezelîdir; bu kemâle
Tevrat ile, İncil ile, Kur’an’la inandım.

Ebnâ-yi beşer birbirinin kardeşi… Hülya!
Olsun, ben o hülyaya da bin canla inandım.

İnsan eti yenmez; bu tesellîye içimden
-Bir ân için ecdâdırru nisyanla — inandım.

Kan şiddeti, şiddet kanı besler; bu muâdât
Kan âteşidir, sönmeyecek kanla, inandım.

Elbet şu mezar ömrünü bir haşr-ı ziyâ-hiz
Tâkîb edecektir, buna îmanla, inandım.

Aklın, o büyük sâhirin i’câzı önünde
Bâtıl geçecek yerlere hüsranla, inandım.

Zulmet sönecek, parlayacak hakk-ı dırahşan
Birdenbire bir tâbiş-i burkanla, inandım.

Kollar ve boyunlar çözülüp bağlanacak hep
Yumruldar o zencîr-i hurûşanla, inandım.

Birgün yapacak fen şu siyah toprağı altın,
Herşey olacak kudret-i irfanla… İnandım.

Tevfik Fikret

Hakkımızda Admin

"Edibane.com" divan edebiyatı şiirlerinden, modern şiirlere, halk edebiyatından güncel konulara kadar çok çeşitli muhtevayı barındırıyor. Eklediğimiz içeriklerle ilgili görüşlerinizi yorum kısmından, sitemizde yer almasını istediğiniz içerikleri iletişim kısmından bizimle paylaşabilirsiniz.

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Fotoğraf | Cemal Süreya

Durakta üç kişi Adam kadın ve çocuk Adamın elleri ceplerinde Kadın çocuğun elini tutmuş Adam …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.