Realizm (Gerçekcilik)

1856 yılında  romantizme ve klasisizme tepki olarak Fransa’da ortaya çıkmıştır.

Realizmin amacı, günlük yaşamın önyargısız, bilimsel bir tutumla incelenmesi ve edebi eserlerin bir bilim adamının klinik bulgularına benzer nesnel bir bakış açısıyla ortaya konmasıdır.

Realizmde sanatçılar anlattıklarında gözleme ve belgeye dayanır. Yalın anlatım kullanırlar.

Konular gerçek yaşamdan alındığından, olağanüstü olay ve kişilere yer verilmez. Olay ve kişiler, günlük yaşamda yaşanma ya da görülme olasılığı olan nitelikler taşır. Bunlar yapıtlarda ayna ya da fotoğrafçı gerçekçiliği ile yansıtılır.

Realizmde Sanatçı kişiliğini gizler. Ve Sanat, sanat içindir.

Realizmin önemli temsilcileri

  • Halit Ziya Uşaklıgil
  • Mehmet Rauf
  • Refik Halit Karay
  • Yakup Kadri Karaosmanoğlu
  • Halide Edip Adıvar
  • Reşat Nuri Güntekin
  • Ömer Seyfettin
  • Samipaşazade Sezai
  • Balzac
  • Stendhal
  • Flaubert
  • Dostoyevski
  • Tolstoy
  • Turgenyev
  • Çehov
  • Gogol
  • Maksim Gorki
  • Charles Dickens
  • Mark Twain
  • Hemingway
  • Jack London
  • Daniel Defoe

Hakkımda Admin

"Edibane.com" divan edebiyatı şiirlerinden, modern şiirlere, halk edebiyatından güncel konulara kadar çok çeşitli muhtevayı barındırıyor. Eklediğimiz içeriklerle ilgili görüşlerinizi yorum kısmından, sitemizde yer almasını istediğiniz içerikleri iletişim kısmından bizimle paylaşabilirsiniz.

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Letrizm (Harfçilik)

Letrizm’e göre dil, harflerin karşılıkları olan seslere dayanmalıdır. Letrizm, kökü dadaizme dayanan, sürrealizmin yanında yer …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.