Anne – Mehmet Taştan

Yüzünde göçmen kuşlar,
Gözlerinde hüzün var.
Durgun suyunda ilham,
Dumanlı başında gam…
Ve alnında soylu nur,
Gökyüzüne soyunur;
O deli rüzgâr anne,
Kalbim tarumar anne.

anneCan evin tel örgülü,
Saçların hazan gülü.
Dudaklarında deprem,
Alnın herk izi annem.
Derinleşti sözlerin,
Buharlaştı gözlerin,
Akşama ne var anne?
Bu ne ahuzar anne?

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Eylül | Mehmet Taştan

Yüz görümü olmadan, Açılmam dedi yaza, Bir hayalin aslını Üfleyip yaktı eylül. Hasret çekenler gibi …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.