Bana aşkın peymanesin içirdin | Mecnûnî

Bana aşkın peymanesin içirdin
Şimdi ben olmuşum mestin ruzigar
Kimini şad edüp konup göçürdün
Bana mı muhalif esdin ruzigar

Bülbül gibi cüda kıldın gülümden
Yad eyledin vatanımdan ilimden
Çeşm-i mestanımı aldın elimden
Beni öldürmek mi kasdın ruzigar

Ne yaman bend ettin beni sevdaya
Ömrümün hasılın verdin hebaya
Hışm eyleyüp beni saldın ferdaya
Bana mı erişti destin ruzigar

Mecnûnî’yim terk-i diyar eyledim
Eşimden dostumdan firar eyledim
Şimdi yad elleri karar eyledim
Sılamdan kısmetim kesdin ruzigar

Mecnûnî

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Dedim Cevretme Ey Afet | Yusufelili Huzurî

Dedim cevretme ay afet Dedi hüblarda adettir Dedim yok çekmeğe takat Dedi sabret selamettir Dedim …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.