Bu gün bir meclise vardum oturmış pend ider vâ‘iz | Niyâzî-i Mısrî

Bu gün bir meclise vardum oturmış pend ider vâ‘iz
Okur açmış kitâbını bu halkı ağladur vâ‘iz

İki bölmüş cihân halkın birini cennete salmış
Eliyle kürsiden birin tamuya sarkıdur vâ‘iz

Çıkar ağzından âteşler yakar şeytân-ı mel‘ûnı
Sanasın yedi tamunuñ ‘azâbı kendidür vâ‘iz

Tamuya şöyle toldurmuş içinde yok turacak yir
Aña yerleşdirür halkı ‘aceb hizmetdedür vâ‘iz

Yaraşur va‘z aña hakkâ ki yanar yakılur her dem
Niyâzî’nüñ hemân ancak cihânda adıdur vâ‘iz


(Kavruk, Hasan (2011). Malatyalı Niyazi-i Mısrî Hayatı-Sanatı-Eserleri ve Divan-ı İlahiyat Türkçe Şiirler-Sözlük. Malatya: Malatya Belediyesi Kültür Yay.116.)

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Dedim Cevretme Ey Afet | Yusufelili Huzurî

Dedim cevretme ay afet Dedi hüblarda adettir Dedim yok çekmeğe takat Dedi sabret selamettir Dedim …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.