Dermân arardum derdüme derdüm bana dermân imiş | Niyâzî-i Mısrî

Dermân arardum derdüme derdüm bana dermân imiş
Bürhân arardum asluma aslum bana bürhân imiş

Sağ u solum gözler idüm dost yüzini görsem deyü
Ben taşrada arar idüm ol cân içinde cân imiş

Öyle sanurdum ayruyam dost gayrıdur ben gayrıyam
Benden görüp işideni bildüm ki ol cânân imiş

Savm u salât u hacc ile sanma biter zâhid işüñ
İnsân-ı kâmil olmağa lâzım olan ‘irfân imiş

Kandan gelür yoluñ senüñ ya kanda varur menzilüñ
Nirden gelüp gitdüğini añlamayan hayvân imiş

Mürşid gerekdür bildüre Hakk’ı saña hakka’l-yakîn
Mürşidi olmayanlaruñ bildükleri gümân imiş

Her mürşide dil virme kim yoluñı sarpa uğradur
Mürşidi kâmil olanuñ gâyet yolı âsân imiş

Añla hemân bir söz dürür yokuş değüldür düz dürür
‘Âlem kamu bir yüz dürür gören anı hayrân imiş

İşit Niyâzî’nüñ sözin bir nesne örtmez Hak yüzin
Hak’dan ‘ayân bir nesne yok gözsüzlere pinhân imiş


(Kavruk, Hasan (2011). Malatyalı Niyazi-i Mısrî Hayatı-Sanatı-Eserleri ve Divan-ı İlahiyat Türkçe Şiirler-Sözlük. Malatya: Malatya Belediyesi Kültür Yay.108-109.)

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Dedim Cevretme Ey Afet | Yusufelili Huzurî

Dedim cevretme ay afet Dedi hüblarda adettir Dedim yok çekmeğe takat Dedi sabret selamettir Dedim …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.