Divân (Geldi eyyâm-ı bahar hûblar çıkar seyrana âh) Tokatlı Âşık Nûrî

Geldi eyyâm-ı bahar hûblar çıkar seyrana âh
Ben de olsam eylesem yanında yana yana âh

Bağ-ı aşkın bülbülü hüsnün temaşa etmeye
Galiba fasl-ı bahar oldu gelir efgâna âh

Neyleyim âh etmeyim şimdengeri ey gonca fem
Vurdu tığ u hançeri hicri erişti cana âh

Sen değil misin benim aklım alan mecnûn eden
Ömrüme sensin sebep âh gözleri mestâne âh

Anladırdım derdimi bir bir ser-i köyünde ben
Reh-güzârım düşse ey âfet eğer o yana âh

Yarabbi! Senden budur naz u niyazım dembedem
Gayri âşık düşmesin ben düştüğüm hicrana âh

Nûrî bilmem ki neden âh ile rüsvay olduğun
Var mı ben tek eyleyen dehr içre bir divâne âh

Tokatlı Âşık Nûrî


Onay, Ahmet Talat (1933). Âşık Tokatlı Nûr. Çankırı: yyy. 108.

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Dedim Cevretme Ey Afet | Yusufelili Huzurî

Dedim cevretme ay afet Dedi hüblarda adettir Dedim yok çekmeğe takat Dedi sabret selamettir Dedim …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.