Elif-nâme | Noksânî

Elif Allah üç harfdir noktası bir candadır
Her biri neye işâret bilmeyen gümândadır

Be bir nokta iki harf ile dü cihâna hükm ider
Heyy ü bâkidir bilenler nokta-i be kandedir

Te tevekkül kıl Hüdâ’ya gel beri ey âşıkân
Sırr-ı lâ-yüfnâyı oku Hakk’ı insandadır

Se süreyyâ ve serâya cân-ı Hak’dan bak bu dem
Hızr ile hem-dem olupdur çeşme-i hayvândadır

Cim cemâl-i Rabbü’l-izzet vech-i bâki lem-yezel
Ârifin gönlüne gir gör kim hedefi şândadır

Ha hakîkat güneşi nûr-i Muhammed Mustafâ
Dost cemâlinden göründü delili Fürkan’dadır

Hı haberdar ol Ali’den gezme halkı arayu
Ol vücudundan haber bil cismin içre candadır

Dal didi Resûl Hadîce ismine çün Kibriyâ
Bu remzi bilen ârif-i cân mekteb-i irfândadır

Zel zikr iden Fâtıma vechinde yedi âyeti
Arifü’r-Rabb oldu küfrü dâimâ imândadır

Re rahmet uman Hasan Hulkî Rızâ’nın aşkına
Zehr-i aşkı nûş ider dâim seri meydandadır

Ze zebânda söylenen cümle gönüllerde geçen
Bil Hüseyn-i Kerbelâ’yı rûh ile revandadır

Sin saâdet tâcını örtdi özini bende kılan
Zeynel Âbidîn işiginde lütf ile ihsandadır

Şin şâh-ı âlem Muhammed Bâkır’da eyle niyâz
Rehberi aşk-ı Hüdâ’dır gevher içre kândadır

Sat sıdk ile Ca’fer’e gel çekme gam dünyâ içün
Kasımü’l-erzâktır âlem hükmüne fermandadır

Dat dalâlet râhına basmaz cihânda bir kadem
Kâzım’a beli diyenler ahd ile peymandadır

Tı tarîk-i evliyâda Mûsâ Rızâ’ya yiten
Yedi tamudan ırak bihişt içre cinândadır

Zı zâhir gören Muhammed Takî yüzün böyle der
Kaşı ve kirpiği zülf-i dilber dü mükemmel candadır

Ayn Aliyyu’n Nakî’ye belî diyen rûz-i elest
Fahr-i fenaya irişür hâk ile yeksandadır

Gayn gafil olma gözün aç Askerî’ye asker ol
Dost olan dostu yolundan cân verir kurbândadır

Fe fenâ mülkinde özün Mehdî’ye irgör velî
Zerreyi şemse yitüren sırr ile Sübhândadır

Kaf kıyâmet günü geldi çalınur sûr işbu dem
Şendedir nefha-i îsâ dem ile devrândadır

Kef kelâmullâh cemâlin kaşların mihrâbı-çün
Kıblegâh-ı her dü âlem vasfı bil Kur’ândadır

Lâm lebin cür’asından mest olup âşıkların
Cennet içinden cemâl-i Hak ile seyrândadır

Mim muhibb-i hânedâna sıdk ile bel bağlayan
Katresiyle bahr-i aşkta mevc ile ummândadır

Nun nübüvvet mührünü bul al velâyetten haber
Gel Hak’ı âdemden ara sınma kim hayvandadır

Vav vücûd iklimini gez bil hakikat sırrını
Yedi iklim çâr köşeye hükm iden gör handadır

He hüve hayye’l-lezî hem lâ-yemût ma’nâsını
Bilenin Mansur tek boynı urgandadır

Lâm-elif ile terkibine şeş hurûf bir noktadır
Sûretin Seb’a’l-mesânî defter-i Rahman’dadır

Ye yüzün İnnâfetahnâ gözlerin Nün ve’l-kalem
Noksânî nûr-ı Hüdâ’yı bil cismin içre cândadır

Noksânî


Elçin, Şükrü (1997). Halk Edebiyatı Araştırmaları-1. Ankara: Akçağ Yay. 374-376.

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Dedim Cevretme Ey Afet | Yusufelili Huzurî

Dedim cevretme ay afet Dedi hüblarda adettir Dedim yok çekmeğe takat Dedi sabret selamettir Dedim …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.