Koşma (Nedendir gül yüzün seyr iden âşık) Âşık Abdî

Nedendir gül yüzün seyr iden âşık
Bülbüller misâli efgane gelür
Dolanır kûyini çok bağrı yanık
Derdlidir cümlesi dermâne gelir

Kendine bendeni yâr-ı gâr itsen
Ne olur sevdiğim böyle kâr itsen
Cemâlin şem’ini âşikâr itsen
Dönerek niçe bin pervâne gelür

Sana ben ahvâlim söyleyim derken
Divâne gönlümü eyleyim derken
Seninle bir sohbet eyleyim derken
Neyleyim ol rakib bigâne gelür

Sevdiğim doğrusu pek güzel imiş
Gülleri açılmış kemâlin bulmuş
Yâr ile rakibler bir yere gelmiş
Zemmile bu halkı âyâ ne gelür

Bilmezdim sevdiğim ben böyle seni
Yazıklar uğruna bezl ettim teni
Niçün öldürürsün garip Abdî’ni
Kırk yılda bir yiğit dünyaya gelir

Âşık Abdî


Ergun, Sadeddin Nüzhet (1936). Türk Şairleri. C. 1. İstanbul: Bozkurt Basımevi. 205.

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Dedim Cevretme Ey Afet | Yusufelili Huzurî

Dedim cevretme ay afet Dedi hüblarda adettir Dedim yok çekmeğe takat Dedi sabret selamettir Dedim …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.