Müstezat | Bayburtlu Zihnî

Ey ârız-ı gülzâr-ı irem gülşen-i zîbâ
V’ey kâmet-i tûbâ

Bu hüsn-i melâhatte yok ey dilber-i yektâ
Hemtâ sana hemtâ

Ey pâdişeh-i kişver-i evreng-i letâfet
Veh bu ne nezâket

Rıdvân mı kaçurdı seni firdevsden âyâ
Ey serv-i dilârâ

Bu hüsn-i kemâlâtla bir âfet-i cânsın
Mehş[î]d-i cihânsın

Kimden sana mevrûsdur ey dilber-i ra’nâ
Bu sûret-i zîbâ

Kanlar içici gamze-i bîdâdın uyandı
Cellâdın uyandı

Şimşîr çeküp meykedede eyledi gavgâ
Yâ Rab bu ne da’vâ

Tutmaz seni ey şûh-ı cihân bî-bedel dehr
Bu muhtesib-i şehr

Tedbîri budur eylese üftâde serâpâ
Senden sana şekvâ

Mestâne revîş geldi sabâ sahn-ı çemenden
Dün sohbet-i cemden

Okuttu yine dem heder emrin mey-i sahbâ
Sahn-ı çemen-ârâ

Mecmûa-i ruhsârını açdı yine bülbül
Ey kâkül-i sünbül

Bezm-i güli evsafın ile eyledi ihyâ
V’ey verd-i mutarrâ

Hüsnün gülünün bülbül-i nâlânı çok ammâ
Zihnî kulun-âsâ

Var mı ola bir âşık-ı şûrîde vü şeydâ
Sevdân ile rüsvâ


Bayburtlu Zihnî (1293). Divan-ı Zihnî-II. İstanbul, 5.

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Dedim Cevretme Ey Afet | Yusufelili Huzurî

Dedim cevretme ay afet Dedi hüblarda adettir Dedim yok çekmeğe takat Dedi sabret selamettir Dedim …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.