Palandöken Dağları | Necip Fazıl Kısakürek

Bir gün Palandöken dağından geçtim,
Artık son ışıklar sönüp çakarken;
Ta uzakta eski bir hanı seçtim,
Yolcular önünde ateş yakarken.

Bu dağlar ne yaman, ne yüce dağlardı,
Başında bir bora döner, çağlardı.
Derindeki sesler o sadalardı,
Köpüklü ırmaklar durmaz akarken.

Kat kat bulutları başımla deldim,
Çıktım, çıktım, en dik yerime geldim;
Birdenbire bir kuş gibi yükseldim,
Başımı kaldırıp göğe bakarken…

Necip Fazıl Kısakürek

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Kara Yazı | Sabahattin Ali

Geçmedi yare sözümüz Yollarda kaldı gözümüz Yere sürüldü yüzümüz Böyleymiş karayazımız. Çiçekler açılmaz oldu Pınarlar …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.