Tortum Destanı | Âşık Celâlî

Cilvesi tükenmez perverdigârın,
Yahşi günlerimiz yaman gitti.
Çekti Kûh-i Kaf’tan Tortum damarın,
Yüzaltmış nüfusla kaç hane gitti.

Kûh-i cebel destûr aldı pîrinden,
Kudret tığı değdi kotu yerinden,
Bilmem cân-ı cânan hep birbirinden,
Ayrı düştü, yoksa yan yana gitti.

Sefer etti bize cebeli billâh,
Okudu kâmiller fazl-ı Bismillâh,
Halaik çığrışır el’aman Allah,
Sanki Nuh devridir tufana gitti.

Cuma’dan çıkınca kavim kardaşlar,
Horasan döşeli binalar taşlar,
Kuzu büryaniyle baharlı aşlar,
Bir anda hâk’ile yeksana gitti.

Medrese mescitler Beyt-i binalar,
Nice serv-i kamet meleksimalar,
Davûdi sedalar şirin edalar,
Herbiri bellisiz bir yana gitti.

Yıkıldı Hınzörük toprağı kanlı,
Aradık bulmadık bir tane canlı,
Nevreste gelinler taze nişanlı,
Kanlı duvağiyle divâna gitti.

Celâlî bu dertten ziyâdemiz var,
Ehl-i aşk olana ifademiz var,
Yirmidört nefer de piyademiz var,
Bilmeyiz onlarda ne yana gitti.

Âşık Celâlî


Haşlak, Salim (1963). Halk Ozanı Bayburtlu Celâlî. Ankara: Dernek Yay.40.

Bu yazılar ilginizi çekebilir

Dedim Cevretme Ey Afet | Yusufelili Huzurî

Dedim cevretme ay afet Dedi hüblarda adettir Dedim yok çekmeğe takat Dedi sabret selamettir Dedim …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.